Mewnwelediadau Edubot i sut mae myfyrwyr yn ystyried deallusrwydd artiffisial

Mae’r Arweinydd Academaidd, Ramalakshmi Vaidhiyanathan, yn rhannu ei fewnwelediadau AI.

Dechreuodd fy nhaith gydag integreiddio Deallusrwydd Artiffisial Cynhyrchiol mewn addysg gyda defnyddio Chatbot Poe fel system cefnogi asesiadau i fyfyrwyr. Flwyddyn yn ddiweddarach, pan roddais asesiad a oedd yn cynnwys deallusrwydd artiffisial i fyfyrwyr, bu newid yn eu canfyddiad o ddeallusrwydd artiffisial. Nid oedd bron i 15 y cant ohonyn nhw eisiau defnyddio deallusrwydd artiffisial fel eu cleient i gasglu gofynion ar gyfer eu gwaith cwrs. Arweiniodd hyn at greu prosiect Partner Profiad Myfyrwyr (SEP) o’r enw Edubot ar y cyd â Marianna Majzonova a Nan Zhang o’r Academi Dysgu ac Addysgu. Roedd Srijit Paul ac Ayesha Faheem, partneriaid profiad myfyrwyr a oedd hefyd yn fyfyrwyr Cyfrifiadureg a Gwybodeg, yn rhan o’r astudiaeth hon a oedd yn ymchwilio i brofiadau asesu myfyrwyr a’u canfyddiadau o ddeallusrwydd artiffisial cynhyrchiol mewn addysg uwch.

Fel rhan o’r prosiect hwn, cynhaliwyd astudiaeth a gododd gwestiynau pwysig am ddysgu myfyrwyr, arferion asesu a sgiliau cyflogadwyedd. Fe wnaethon ni archwilio canfyddiadau myfyrwyr o ddeallusrwydd artiffisial a’i effaith ganfyddedig ar eu profiad academaidd trwy ymchwiliad dulliau cymysg.

Archwiliodd arolwg trawsdoriadol o 176 o fyfyrwyr israddedig ac ôl-raddedig ar draws 20 o ysgolion academaidd bryder asesu, ymwybyddiaeth o ddeallusrwydd artiffisial, defnyddiau derbyniol o ddeallusrwydd artiffisial ac agweddau tuag at gynorthwyydd deallusrwydd artiffisial damcaniaethol penodol i waith cwrs a hyfforddir yn gyfan gwbl ar ddeunyddiau a gymeradwywyd gan ddarlithwyr. Dilynwyd hyn gan grŵp ffocws gyda myfyrwyr o’r Celfyddydau, y Dyniaethau a’r Gwyddorau Cymdeithasol, a archwiliodd ryngweithiadau amser real gyda phrototeip cynnar o gynorthwyydd o’r fath.

Adroddodd mwyafrif am rywfaint o bryder wrth asesu, yn enwedig ofn o beidio â bod “ar y trywydd iawn”, ac amharodrwydd cyson i geisio cymorth yn uniongyrchol gan ddarlithwyr. Nododd 14 y cant o’r ymatebwyr eu bod wedi defnyddio deallusrwydd artiffisial cynhyrchiol pan oeddent yn sownd ar gysyniad. Cynyddodd yr hyder hwn yn sylweddol, gyda 63.7 y cant yn nodi y byddent yn ymddiried mwy mewn cynorthwyydd deallusrwydd artiffisial pe bai wedi’i hyfforddi’n gyfan gwbl ar ddeunyddiau penodol i’r cwrs. Fodd bynnag, mynegwyd pryderon cryf ynghylch cywirdeb.

Mae ystyriaethau allweddol yn cynnwys dibyniaeth, tryloywder, monitro, meddwl yn feirniadol ac effaith amgylcheddol. Daeth gwahaniaethau disgyblaethol i’r amlwg gyda myfyrwyr Cyfrifiadureg yn dangos derbyniad a defnydd uwch o ddeallusrwydd artiffisial na myfyrwyr mewn disgyblaethau sy’n seiliedig ar y dyniaethau. Atgyfnerthodd canfyddiadau’r grwpiau ffocws y pryderon hyn gan dynnu sylw at faterion o ran ymddiriedaeth, diffyg rhesymu gweladwy, ffiniau aneglur rhwng canllawiau a chreu atebion ac amheuaeth ynghylch gwerth addysgol offer deallusrwydd artiffisial.

Mae’r canfyddiadau hyn yn awgrymu, er bod myfyrwyr yn cydnabod potensial deallusrwydd artiffisial i gefnogi dysgu a hyder, fod mabwysiadu’r dechnoleg yn dibynnu ar ddylunio tryloyw, ffiniau academaidd clir a pharch at ddewis myfyrwyr . Datgelodd yr astudiaeth hefyd fod myfyrwyr yn ystyried deallusrwydd artiffisial cynhyrchiol fel offeryn cymorth gwerthfawr a risg bosibl i ddysgu a datblygu sgiliau. . Felly, wrth integreiddio deallusrwydd artiffisial ym maes addysg uwch, rhaid blaenoriaethu tryloywder, defnydd moesegol a chadw sgiliau meddwl yn feirniadol. Mae dull cytbwys sy’n canolbwyntio ar y myfyriwr yn hanfodol i sicrhau bod deallusrwydd artiffisial yn gwella yn hytrach na lleihau deilliannau dysgu ac yn hyrwyddo cynlluniau cyfrifol o arferion asesu a gefnogir gan ddeallusrwydd artiffisial sy’n cefnogi dysgu heb danseilio uniondeb academaidd neu sgiliau parodrwydd gyrfaol.